Mural posvećen četničkom vojvodi Slavku Aleksiću danas je osvanuo na jednoj od zgrada u blizini Parka Gavrila Principa u Istočnom Novom Sarajevu.
Aleksić je tokom rata u BiH bio komandant Novosarajevskog četničkog odreda, čije je djelovanje bilo vezano za područje Grbavice i sarajevskog ratišta. Za četničkog vojvodu proglašen je 1993. godine.
Njegovo ime i danas izaziva brojne kontroverze zbog uloge koju je imao tokom opsade Sarajeva, ali i kasnijeg djelovanja u okviru četničkog i ravnogorskog pokreta.
Osuđen zbog izazivanja mržnje
Sud BiH je 2022. godine Aleksića, zajedno s Dušanom Sladojevićem i Ristom Lečićem, osudio na po pet mjeseci zatvora zbog izazivanja nacionalne, rasne i vjerske mržnje, razdora i netrpeljivosti.
Presuda se odnosila na skup Ravnogorskog pokreta održan u Višegradu 10. marta 2019. godine. Prema navodima iz presude, nakon postrojavanja Sladojević je predao raport Aleksiću, koji se prisutnima obratio riječima „braćo ravnogorci, braćo četnici“, dok je sa razglasa puštana pjesma „Sprem’te se, sprem’te, četnici“.
Lečić je osuđen zbog pjevanja pjesme uz gusle kojom se veliča četnički pokret i izražavaju prijetnje i nasilje.
Aleksić i ostali su kasnije zatvorske kazne zamijenili novčanim.
Ko je bio Slavko Aleksić?
Slavko Aleksić rođen je 1956. godine u Bogdašićima. Veći dio života proveo je u Sarajevu, gdje je studirao pravo i radio. Krajem osamdesetih i početkom devedesetih uključuje se u nacionalističke političke i četničke strukture. Godine 1990. bio je među osobama koje su učestvovale u obnovi četničkog pokreta u Sarajevu, a iste godine postao je član Srpske radikalne stranke.
Nakon ubistva starog svata Nikole Gardovića ispred Stare pravoslavne crkve na Baščaršiji 1. marta 1992. godine, Aleksić je preuzeo komandnu ulogu u Novosarajevskom četničkom odredu, sa sjedištem na Grbavici.
Tokom rata njegove jedinice djelovale su na području Grbavice i Jevrejskog groblja, na jednoj od najtežih linija fronta u opkoljenom Sarajevu. Njegovo ime i djelovanje povezivani su sa snagama koje su učestvovale u opsadi grada i napadima na civilno stanovništvo.
Iako su protiv njega iznošeni brojni navodi o ratnim zločinima i kršenjima ratnog prava, Aleksić nikada nije pravosnažno osuđen za ratne zločine pred domaćim ili međunarodnim sudom.
Tokom rata više puta je ranjavan, a komandovao je i odredom ruskih dobrovoljaca koji su djelovali na području tadašnjeg Srpskog Sarajeva. Za četničkog vojvodu proglasio ga je Vojislav Šešelj 1993. godine, a priznanje mu je kasnije dao i Momčilo Đujić.
Nakon završetka rata i potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, Aleksić je u martu 1996. godine predvodio povlačenje srpskih snaga i dijela stanovništva sa Grbavice. Nakon toga se povukao u istočnu Hercegovinu, uglavnom na područje Bileće, gdje je nastavio djelovati kroz četničke i ravnogorske organizacije.
Njegovo ime ponovo se posljednjih godina našlo u centru pažnje zbog slučaja „Sarajevo safari“, istrage koja se vodi pred pravosudnim institucijama u Italiji, a koja se bavi navodima o organizovanom snajperskom djelovanju nad civilima tokom opsade Sarajeva.